?

Log in

No Sacred Cows

Apr. 25th, 2017 | 07:48 pm

I should’ve written a poem in my language, I guess
The problem is I don’t really know which one
Whatever I write is essentially
Bits and pieces
That’s what poetry stands for, doesn’t it?
Bits
Well, that’s how we transfer information
Especially true as you are reading it in a digital form
Pieces
That’s how we structure poems
So what you get is bits and pieces
Written in one of the languages of my species
It is not my mother tongue
That one is being taken care of
By the second law of thermodynamics
Generation after generation
It is gradually degenerating
Dissolving
Falling into disorder
Still alive
But struggling
Hoping not to vanish too soon
Actually, I take it back
There is no reason to anthropomorphize a language
It is not a living being
It is not alive like a human or a cat
Essentially it is just a tool to transfer bits
In a humanly intelligible way
In fact
One language can be more efficient than another
Can be richer in vocabulary
Can be clearer
Can have easier grammar
A language is not a sacred cow
Don’t you think
The world would be more peaceful
If all humans spoke one common language
And yet
We cherish our languages
Our cultures
Our traditions
For better or for worse
They make us what we are
Or so we think
It seems to me
It is the other way round
We make them what they are
We make our languages
Our cultures
And traditions
They are in our hands
They can be changed
In fact they do
They are in constant flux
And that is good
That’s progress

Link | Leave a comment | Share

Нараджэньне думак

Feb. 7th, 2017 | 03:14 pm

У гэты марозны дзень
Пазіраючы на гару Таўра
Праз вакно што на аднайменнай вуліцы
Падумалася штосьці даволі банальнае
Магчыма вы самі шматкротна пра гэта
Ў падобны марозны дзень разважалі
Але інтуіцыя мне падказвае
Што большасьць людзей
Мабыць ніколі пра гэта сур’ёзна ня думала
Дык вось
Мне падумалася
Што я маю вельмі мала кантролю над тым
Як у маёй галаве нараджаюцца думкі
Я амаль ніколі з дакладнасьцю не магу іх прадбачыць
Усё тое
Што я зараз думаю
Нараджаецца бы праз нейкі магічны акт
Унутры кавалку мяса
Што складаецца з 100 мільярдаў нэўронаў

Мае думкі
Напрыклад тое банальнае
Што я ў дадзены момант
Падумаў
І па нейкай прычыне пішу гэта ў Word-аўскі файл
Каб потым запосьціць у інтэрнэт
Каб хтосьці пабачыў
І нешта падумаў у адказ
(напрыклад, якую чаўпяжню гэты прыдурак нясе)
Дык вось
гэта хрэнь узьнікае
Ў вынікі сынапсаў
То бок кантактаў нэўронаў
Што фармуюцца з хуткасьцю да 1000 сыгналаў
У сэкунду
Мабыць гэта і ёсьць адказ
Якім і варта было б задаволіцца
Але як узьнікаюць канкрэтна вось гэтыя думкі
Якія я зараз агучваю

Відавочна гэты
Калейдаскоп сынапсаў
Фармуецца на аснове
Маіх былых і цяперашніх досьведаў
Як рэакцыя
На навакольле і разнастайныя стымулы
Але мне ад гэтага не лягчэй
Бо кантролю ў мяне як суб’екта
Які зараз штосьці тут як бы думае
Не было
Няма
І ня будзе

Мне кажуць
Калі
Праз вялікую канцэнтрацыю
Ўвагі на тым моманце
Ў якім я ёсьць зараз
Я здолею
(а гэта ўдаецца нямногім)
Зазірнуць глыбока ўнутр таго
Што прынята лічыць сабой
То вось гэтае такое звыклае
І любімае
Роднае і зразумелае “Я”
Ўсё больш і больш размыецца
І зьнікне
І раптоўна я зразумею
Што я ўвесь гэты час жыў у ілюзіі наяўнасьці “Я”
То мне стане лягчэй

Ня ведаю
Магчыма
Гэта сапраўды вызваляе

Пайду
Паспрабую

Link | Leave a comment | Share

***

Nov. 4th, 2016 | 04:06 pm

У віртуальнай Вільні лета
Краскі на пранцузскіх гаўбцах
Шаржысты малююць партрэты
Сонца сядае за замкавы дах

У рэальнай Вільні холад
Віленчукоў не відно
Сядзім бы хікакаморы
У экранах усё жыцьцё

У віртуальнай Вільні сьвята
Сьпевы, жанглёры, дуда
Дзеці ўзрываюць пэтарды
Шаманіць касьцёр Рамува

У рэальнай Вільні коркі
Машыны вязуць нас дамоў
З офісаў і каворкінгаў
Каб у кампутарах зьнікнуць зноў

Link | Leave a comment | Share

Адкуль бяруцца вершы?

Aug. 22nd, 2016 | 02:57 pm

Няма аніводнага вершу, які б я напісаў сам.
Я не магу адказваць за мой цяперашні стан.
Тое, што ў дадзены момант я ў форме верша пішу,
Непадкантрольна і незразумела мне самаму.

Я не магу прадбачыць ня толькі наступны радок,
Наступнае слова маё пакуль што мне поўны змрок.
Ха, ты думаеш, лепшы ты неяк тут за мяне?
Падумай, адкуль што бярэцца, браце, у тваёй галаве!

Ты мог шчэ хвіліну таму прадбачыць, што будзеш чытаць
Мой гэты дзіўны верш і пра штосьці там разважаць?

Link | Leave a comment | Share

Пакуль вы лавілі пакемонаў

Jul. 17th, 2016 | 12:19 pm

Пакуль вы лавілі пакемонаў
Элан Маск прызямліўся ў Гародні
А ў Менску на Сходзе Ўсенародным
Кажуць, зьявіўся прывід Зянона

Пакуль вы лавілі пакемонаў
Перамог Лукашэнку кібарг
У гульню пад назвай выбары
У реэльнасьці, не на смартфоне

Пакуль вы лавілі пакемонаў
Дзермант стаў лібералам
А Белсат – дзяржаўным каналам
Ну а гербам зноў стала Пагоня

Пакуль вы лавілі пакемонаў
На Беларусь напала Расея
Вашу хату зьнішчыла дронам
Але для вас гэта шчэ не падзея

І я ведаць пра гэта ўсё не хачу
Пайду лепш палаўлю Пікачу

Link | Leave a comment | Share

Міхась

May. 4th, 2016 | 09:43 pm

Яго звалі Міхась, ён быў кібаргам
З-пад Маладэчна. Першым,
Хто патрапіў у выбарку
Экспэрымэнту на ажыўленьне
З нашага краю. Паўстаўшы
Зь мёртвых, ён хутка зрабіўся
Найлепшым знаўцам
Мовы, што даўна забылася.
Ён пісаў вершы сотнямі і адначасова
Лепш за Купалу і Багдановіча,
Пераклаў на ўсе мовы галяктыкі Арлова,
Разанава і Хадановіча.
Міхась, звышрозум з-пад Маладэчна,
Быў адзіным з гэтага краю,
Каму наканавана жыць вечна,
Не спазнаўшы ні пекла ні раю.
Жыў наш Міхась вельмі доўга,
Даўжэй за Беларусі гісторыю,
Але вечнасьць – рэч няўлоўная.
Паміраюць нават зоры.

Link | Leave a comment | Share

***

Apr. 24th, 2016 | 09:30 pm

Сонца сядае за чырвань цэглы суседняга дому
Віленскае неба пачырванела ў тон
Сяджу бы ваяр у чырвоным сваім бастыёне
Праводжу крыніцу жыцьця за гарызонт

Ладна, сябры, нават ня думайце, што гэта
Чарговае вершаванае бла-бла-ба
Хочаце вершы? Папрасіце Яндэкс-паэта
Ён настругае іх гігабайты як двойчы два

Link | Leave a comment | Share

Words

Apr. 4th, 2016 | 03:13 pm
music: Scorpio Doctrine - Via Liminalis [EP] (2014)

letting the words loose
onto this sheet of blankness
they chase after ever-elusive meaning
of life

they are always weird
when the language is dead
and there’s no one to appreciate
the subtleties of my lion-heart arrogance
my cherished ego
my salesmanshit
my nanoscopic greatness

I love them
I taste them
I am on point
and off target
with their little help
as I channel my ignorance
in this simplistic code

some would call it
poetry

Link | Leave a comment | Share

***

Feb. 12th, 2016 | 03:37 pm

А ты знайшоў свайго д’ябла? Пашукай у дэталях.

Link | Leave a comment | Share

Беларушчына

Feb. 4th, 2016 | 01:28 pm

Беларушчына бы кактэйль молатава
Кінь яе ў АМАП
Кожнае маё слова золата
Я беларус не кацап

Беларушчына песьня вольная
Залі яе на Youtube
Ці з гуртом ці проста сольна
Шар па сьвеце моўны цуд

Нас запраграмавалі беларушчынай
Яна гэта наш культурны код
Яна ў нашым сэрцы і нават тлушчы
Кожны дзень і круглы год

Link | Leave a comment | Share